Wystawa sztuki współczesnej.
KINEMATYCZNY SUBSTRAT SZTUKI /THE CINEMATIC SUBSTRAT OF ART
Strona wydarzenia na Facebooku
WYSTAWA SZTUKI WSPÓŁCZESNEJ
OTWARCIE / WERNISAŻ WYSTAWY:
Sobota: 23 maja 2026, GODZ. 18:30–20:30
MIEJSCE REALIZACJI: INSTYTUT CYBERNETYKI SZTUKI
i GALERIA SPIŻ 7 W GDAŃSKU OSOWIE,
UL. KOMANDORSKA 26,
BUDYNEK A, PLAC oraz Sektor C – CSW Łaźnia ŁOA
Koncert muzyki improwizowanej oraz performansy /steerage w trakcie wernisażu
CZAS TRWANIA WYSTAWY: 24-25 maja
NIEDZIELA -PONIEDZIAŁEK, GODZ. 17:00– 20:00
WSTĘP WOLNY
ARTYŚĆI / artists: XIX – Kasia Borejsza + Marcin Karton Karczewski, Emilia Borodo, Piotr Cieślik, Yao Jui-Chung, Barbara Drozdowicz, Dominika Dolna, Tomasz Gadecki, Iouri Grankin, Piotr Hopcia, Filip Jacaszek, Olaf Le, Magdalena Kołodziej Olszewska, moRgan Barbara Konopka, Monika Krygier i Włodzimierz Pietrzyk [+ Stefan Krygier i Władysław Strzemiński], Przemek Kryszk, Weronika Anna Michalak, Agata Nowosielska, Mateusz Pęk, Magda Połomska, Monika Pudlis, Marek Rogulski [+ Topler’s Cylinder], Przemek Hiero Rundom [+ Wolne Brzmienia; Free Sounds of Multi-Talent], Alexander Rynéus, Wojtek Sosnowski, Sara Susmend, Marta Magic Tobolska + Sylwia Hinz + Kludia Majkowska [+ collective], Tomasz Zabrocki, Marek Zygmunt
Organizacja / Organisation: Fundacja Tysiąc Najjaśniejszych Słońc / TNS
Kurator, koncepcja / Curator, conception: dr Marek Rogulski
Współpraca kuratorska / Curators, cooperation: Ah-Young LEE (independent curator and researcher, South Korea), dr Mateusz Pęk (Koło Naukowe I INNI, ASP Gdańsk),
Współpraca / partnerzy / Cooperation: ASP Gdańsk, Kudlak Vids, Nowy Warzywniak Galeria sztuki / Oliwski Ratusz kultury.
Wraz z otwarciem wystawy publicznie uaktywniony zostaje Sektor C, Instytutu Cybernetyki Sztuki działający pod nazwą CSW Łaźnia ŁOA
Redakcja / Redaction: Marek Rogulski, Fundacja Tysiąc Najjaśniejszych Słońc / TNS
All rights reserved, 2026
Projekt graficzny / Graphic project: Tomasz Pawluczuk
Wystawę dofinansowano ze środków Miasta Gdańska. The exhibition was co-financed from the budget of the City of Gdańsk
KINEMATYCZNY SUBSTRAT SZTUKI.
Przeprogramować sztukę! – jak by to wówczas działało? Co trzeba by zmienić i co chcemy osiągnąć? Wystawa podejmie problem inżynierii w zakresie „problemu sztuki”. Każdą propozycję artystyczną możemy bowiem potraktować jako próbę odpowiedzi na ów problem i konieczność zmierzenia się z historycznie uwarunkowanymi sposobami myślenia o tym problemie. W każdej propozycji jest zatem element konstruowalności. Jest to swoista Kinematyka Sztuki (myśli i zapisu) – ujawnianie zdolności do przejawia się ludzkiego umysłu i doświadczenia w wytworach artystycznych. Pojęcie Kinematyki zaczerpnięte jest tutaj z dziedziny fizyki, która zajmuje się tym jak dane ciało się porusza i w kontekście wystawy przywołane jest jako analog dla artystycznych strategii posługiwania się tworzywem czyli substratem. Jest to swoista kinematyczna samoreplikacja idei i mocy poznawczych [wektor przemieszczenia i przyspieszenia] zastosowana w wyselekcjonowanym i specyficznym środowisku kulturowym. Podczas gdy ewolucja biologiczna produkuje rozwiązania dla konkretnych problemów w środowiskach naturalnych to ludzie w akcie kreowania zjawisk kultury tworzą mechanizmy o wyższej architekturze kompetencji (np.: etyczne) – w jakiś sposób przeczące temu co spotykane w naturze. Tym samym świat natury, który nas „zbudował” jest w pewnym sensie i zakresie, tym co odrzucamy. Szeroko rozumiana inżynieria wydaje się zatem być właściwą perspektywą dla prowadzenia refleksji nad świadomym wykorzystaniem zasobów naturalnych jak i kulturowych. To podejście może być realizowane w przestrzeni społecznej, językowej, przestrzennej – np.: jako zachowania wyrażające różne stopnie poznania, różne preferencje oraz złożone życie wewnętrzne. Gdy mamy taki wielowymiarowy i dynamiczny układ odniesienia to powstaje wówczas pytanie o możliwe kierunki nawigacji i zdolność do określania własnych celów. Można owe cele postrzegać jako domniemane źródło formowania się indywiduów jak i kolektywnych społeczności. Wyzwanie przyszłości polega na tym, że każdy złożony system może mieć wielorakie zastosowanie – może kłaść nacisk na kontrolę środowiska lub proponować budowę nowych przestrzeni dla samorealizacji jednostek: Co trzeba by wówczas zmienić i co chcielibyśmy osiągnąć?
Jeffrey C. Alexander postulował wprowadzenie metody specyfikacji – czyli połączenia procesu identyfikowania ważności i związku twierdzeń abstrakcyjnych w warunkach społecznych z pracą empiryczną. Mogła ona polegać na krytycznym „czytaniu” połączonym z wprowadzaniem krytycznych korekt. Połączenie elementów racjonalnych i irracjonalnych miało ujawniać nieprzypadkowe wzory społeczne a działanie miało się realizować jako interpretacja oparta o kalkulację strategiczną. Nie chodzi więc tylko o filozofię ale także o empiryczne doświadczenia dające podstawy do tego by móc podjąć trafne decyzje – adekwatne dla tego rodzaju aktywności. Konieczne jest aby móc przeprowadzać eksperymenty – także w obszarze sztuki. Jaki sygnał, jaki impuls uznany zostanie za istotny – w przywołanym kontekście – przez artystów?
Marek Rogulski TNS/ ICS 2026
